City Lights

There’s no darkness in the lonely nights.
There’s no darkness to start some fights.
There’s no darkness in the city lights.

Light coming out of all the houses and all the stores,
even late at night when they’ve closed their doors.
And don’t forget the sirens and billboard signs of course.

I used to walk through an abandoned park,
through empty streets where no dog would bark.
At midnight I used to disappear in the dark.

I used to meet my demons here.
In the darkness I used to conquer my fear,
but in the lights of the city you can’t disappear.

When I look up to the sky at night.

The stars are there, but they don’t shine so bright.
‘Cause everyone of them got replaced by a streetlight.

There’s no darkness in the lonely night.
That’s why I’m starting this fight
to destroy every burning city light.

Secondewijzer

Ik ben naar de klok aan het staren.
Ik zie het tikken van de secondewijzer.
Als wijsheid komt met de jaren
word ik dan ook met seconde wijzer?

Ik weet dat ik in het verleden veel heb gefaald,
en ik weet dat ik mij op de toekomst moet richten.
Maar als de geschiedenis zichzelf altijd herhaald,
waarom zou ik mezelf die pijn opnieuw aanrichten?

Ik zit vol met spanning, ik kan niet meer rustig wachten,
want de toekomst komt eraan en het duurt niet meer lang.
Het maakt me onzeker, niet wetende wat ik moet verwachten.
De toekomst komt eraan en dat maakt me ontzettend bang.

De engste spiegel om voor te houden is een glazen bol,
want ik ben bang voor wie ik uiteindelijk worden zal.
Welke mensen betalen er straks allemaal de tol
en hoeveel mensen neem ik mee in mijn val?

Maar er is gaan tijd om bij dit alles stil te staan.
De secondewijzer tikt en tikt en tikt maar door.
Een nieuwe toekomst breekt inmiddels weer aan,
en ach, ik zet m’n beste beentje maar weer voor.

Realisatie

In het kleine dorpje is geen leven te bekennen want het is al laat.
Onder de sterrenhemel loop ik als eenzame wandelaar over straat.
Van ster naar ster trek ik, met mijn vinger, denkbeeldige lijnen
om zo jou naam in deze duistere nacht te laten verschijnen.

Het naar de sterren opgeheven hoofd doe ik naar beneden.
De dag dat je me achterliet is inmiddels een tijdje geleden,
toch blijft die pijnlijke dag zo vers in mijn herinneringen.
En hoe hard ik ook probeer, ik kan het niet verdringen.

Toen je uiteindelijk weg liep bleef ik staan
en ik vraag me af waarom ik je liet gaan.
Maar telkens als ik mijzelf die vraag stel
dan weet ik het antwoord eigenlijk wel.

Realisatie.

Want ruzie’s zijn er altijd geweest, in het groot en in het klein.
Dan zeiden we soms dat we zonder elkaar beter af zouden zijn.
Maar beiden wisten we, hiervan was geen enkel woord waar
en diezelfde dag maakten we het goed en waren we bij elkaar.

Maar nu kon je voelen dat het einde in de lucht hing.
En nu voelde ik binnen in me dat er iets dood ging.
Deze situatie was anders dan iedere andere situatie.
En dat wist ik zeker, simpelweg, door de realisatie.

De realisatie die was er nog nooit hiervoor
en daarom drong het meteen tot me door.
Realisatie komt als de liefde verdwijnt,
want realisatie betekend het bittere eind.

1000 Woorden

Op mijn kamer vind ik een oude doos
en opeens komt het verleden dichtbij.
Ik open de doos, kijk naar de foto’s
en denk: ‘’Wat lijk ik toch steeds blij.’’

Ineens worden alle emoties onthuld
uit het verleden dat ik was ontdoken.
Zittend in een kamer met stilte gevuld
worden 1000 woorden gesproken.

Uit de doos haal ik een oude brief
en ik lees hem weer eens door.
Ik schreef hem voor een oud lief
en ik herinner me weer waarvoor.

Ineens worden alle emoties onthuld
uit het verleden dat ik was ontdoken.
Ik weet dat een brief niet hardop spreek of lult
toch hoor ik dat er 1000 woorden worden gesproken.

Stiekem laat ik nog één kleine traan.
Ik voel nog steeds de schuld en pijn
maar als alles anders zou zijn gegaan
dan had ik nu niet mijzelf kunnen zijn.

Ineens worden alle emoties onthuld
uit het verleden dat ik was ontdoken.
Maar ook nu ik geen tegenspraak meer duld
worden er tegen mij 1000 woorden gesproken.

Duistere Droom Der Depressie

Opgesloten
in een kamer met vier witte muren,
een witte vloer en een wit plafond.
Er zijn geen ramen, er is geen deur.
Geen verschil tussen seconden en uren.
Is het nacht of schijnt buiten de zon?
Mijn enige zekerheid is de witte kleur.

Mensen
waarvan ik dacht dat zij om mij gaven
hebben mij in deze witte cel achtergelaten.
Ik riep ze, maar zij hebben mij genegeerd.
Voor hen was ik allang dood en begraven.
Op dat moment begon ik tegen mijzelf te praten
totdat één van de stemmen tegen mij was gekeert.

Oorlog
is inmiddels uitgebroken in mijn witte cel.
De losgebroken stem zit nergens en overal
en elke schreeuw is een aanval op mijn verstand.
Liever vecht ik met de duivel in de brandende hel.
Telkens als ik terug schreeuw in een tegenaanval
dan sta ik te schreeuwen tegen een witte wand.

Woorden
die hij roept weten me telkens weer te raken.
Doorgedraaid sla ik mijn hoofd tegen de muur.
Een rode vlek op de muur, even is de stem stil.
Ik sla door tot ik mijn schedel hoor kraken.
Ik maak deze witte kamer zo rood als vuur.
Ik begrijp nu, dit is wat de stem van mij wil...

Liefde Breekt De Tijd

De jongen is van het verleden
waarin hij veel pijn heeft geleden.
Hij heeft zelfs moeite met het heden
door de problemen die hij heeft vermeden.

Het meisje van de toekomst kijkt vooruit
en ze is daarom allang over alles uit.
Ze heeft zelfs beeld van de perfecte bruid
en hoe vaak ze muisjes wil op de beschuit.

Hun gedrag leek dan ook continu,
tegenover elkaar, nogal cru.
Maar door het verschil in individu
bloeide er een liefde op in het nu.

Dat deze jongen bij dit meisje past
blijkt juist te kunnen door dit contrast.
Van het toen en later hebben ze geen last
want in het nu zitten zij nog steeds vast.

Don't Cry Tonight

He left you all alone
with your heart broken.
Lots of tears have flown
and words were spoken.

He left you in the worst condition.
He was able to let you go.
Even though it was a hard decision,
this might be all you need to know.

Don’t cry yourself to sleep.
His choice wasn’t right
and the wound is deep.
But please, don’t cry tonight.

When he walked away
your feelings weren’t gone.
Can you look me in the eye and say
you’ve got the strength to carry on?

You deserve so much better.
Someone who’s always there.
I’m writing you this letter
to let you know I still care.

Don’t cry yourself to sleep.
His choice wasn’t right
and the wound is deep.
But please, don’t cry tonight.

Don’t cry tonight.
Don’t give up the fight.
You didn’t do anything wrong.
You were always so strong.
Don’t give up, I’m here for you
and lots of others too.
You can’t afford to sleep any less.
Dream on little princess.

Don’t cry yourself to sleep.
His choice wasn’t right
and the wound is deep.
But please, don’t cry tonight.