Mad

I have been acting all strange
and I am all to blame,
‘cause I tried to change
whilst knowing I’ll always be the same.

I was afraid to stay,
thought I couldn’t be free,
so I started running away
from the person that is me.

So much in my head,
words that have been said,
feelings I can’t forget
and choices I still regret.
I might be going mad.

I have searched for years
to find the strength that’s inside.
Now I’ve conquered my fears,
no longer will I hide.

Now I’m finally back
to whom I’m supposed to be.
And I’m ready to attack
those who want to disagree.

So much in my head
words that have been said,
feelings I can’t forget
and choices I still regret.
I’m fine with being mad.

WP24

Probeer me zo vaak voor te stellen
of ik met jou wel samen kan.
Soms wil ik het je graag vertellen,
toch weerhoud ik mezelf ervan.

Waarom wil ik wat ik niet kan krijgen
en blijf ik er steeds naar neigen.
Natuurlijk is er wel eens een tijd
dan ben je mijn aanwezigheid,
yoctoseconden* lijken een eeuwigheid.

En ik ben geen concurrent,
maar blijf niet eeuwig wachten.
Al wil ik het niet, je bent
24/7 in mijn gedachten.

Waarom wil ik wat ik niet kan krijgen
en blijf ik er steeds naar neigen.
Natuurlijk is er wel eens een tijd
dan ben je mijn aanwezigheid,
yoctoseconden lijken een eeuwigheid.

*Yoctoseconde = 0.000000000000000000000001 seconde

Verboden Liefde

Ze zaten nogal opgekropt,
mijn gevoelens voor haar,
maar ik had ze veilig weggestopt.
En toen was je plotseling weer daar.

Een lange dag was bijna voorbij
en plotseling was je daar weer.
Je riep enthousiast naar mij
en mijn hart ging opnieuw tekeer.

Je bleef zitten op korte afstand
en ik moest wel naar je staren.
Je bent dan ook zo charmant
met je leuke lach, mooie ogen en lange haren.

Achteraf kwam je nog bij me staan
en we waren nog wat aan het napraten.
Toen raakte je me ineens aan
en wilde ik je niet meer loslaten.

En nu lig ik wel te gapen
op kalme regenachtige nachten,
maar ik kan niet meer slapen
want jij bent in mijn gedachten.

Mijn gevoelens, die houd ik binnen,
want zo houd ik mijn verboden liefde geheim.
Ik kan alleen mooie woorden verzinnen
en deze zetten in een lange rijm.

Je hebt je ziel al verkocht,
je hartje is al gestolen.
Jij vond al dat wat je zocht
en ik blijf nog ronddolen.

Rotten

You are rotten.
The air that you breathe,
memories you’ve forgotten,
the words that you believe.

We had this thing going on
but when it had to end
you kept me for too long.
Now we don’t have to pretend.

You told me I was to blame,
but that was just an excuse
to change the rules of the game,
so that we both would lose.

You are rotten.
The promises you’ve made.
All was misbegotten.
Love has turned to hate.

Terug Naar Jou

Ik wil terug naar jou,
ook al is het voor heel even.
Wat ik er niet voor geven zou
om het nog één keer te beleven.

Het was nooit mijn wens
dat het einde voor ons opdook.
Maar je was een veranderd mens
en nu probeer ik dat ook.

Valse hoop waar we op vertrouwden.
Je ging door waar ik stilstaan wou,
dus je kon niet meer van me houden.
En nu kan ik dat ook niet meer van jou.

Maar ik wil terug naar jou,
voor één keertje en meer niet.
Eén keertje terug naar van wie ik hou.
Nog één keertje alle liefde en verdriet.

Zouden we alles opnieuw doen
als we wisten hoe het afliep?
Of deden we alles omdat
we al wisten hoe het af zou lopen?

...En Tot Ziens

Compleet verstijf ik voor even,
als ik haar boven de grond zie zweven.
Een angstig gevoel dat mij bekriebelt
als ik zie hoe ze zachtjes heen en weer wiebelt.

Ze zweeft daar voor de trap,
de ogen gesloten, levenloos en slap.
Was dit haar diepste verlangen?
God, hoe lang heeft ze hier gehangen?

Langzaam ga ik de trap op, tree voor tree
en ik haal haar voorzichtig naar benee.
Haar lichaam voelt nog warmpjes aan,
ze heeft het nog maar kort geleden gedaan.

Ze was mijn alles, mijn hele leven.

Ik kan nooit een andere mijn liefde geven.
Wat moet ik nu beginnen, ik ben radeloos.
Ik moet huilen, ben verdrietig maar ook boos.

Voor de tweede maal beklim ik de trap.

Omhoog, tree voor tree, stap voor stap.
Ik staar recht voor me uit naar het touw,
en wend dan mijn blik op het meisje van wie ik houd.

Naar mijn levenloze liefde blaas ik een kus

en ik steek vervolgens mijn hoofd door de lus.
Ik zal je zoeken in de hemel en de hel.
Je afscheid was een ‘tot ziens’, geen ‘vaarwel’.

Vaarwel

Ze vlucht.
Laatste levenslucht,
diepe zucht.

Eén woord,
één koord,
één moord.

In een tel
zegt ze snel:

''vaarwel.''

Ze leeft,
ze beeft.

Ze zweeft.