Lief Dagboek

Lief dagboek,

ik ben hier niet zo sterk in,
maar ik ben al dagen op zoek
naar de verwerking
van de pijn.
Ik begrijp nu ook hoe zeer
het kan doen om alleen te zijn
voor de eerste keer.

Lief dagboek,
het leek me allemaal zo stug.
Maar hoe ik ook jank en vloek,
ze komt niet terug
aan mijn zij.
Hoeveel ik ook heb gezeurd.
Het werd duidelijk toen ze zei:
‘’het is nu gebeurd.’’

Lief dagboek,
ik zit hier alleen op mijn kamer,
een beetje zielig huilend in de hoek.
Tijd gaat langzamer.
Vreugd verdwijnt
zolang deze pijn er zal blijven.
Nu zij niet meer voor me verschijnt
ga ik maar schrijven.

Stiekem Verliefd

Ik ben geen echte opvaller,
eerder rustig en verlegen.
Maar jij bent wel een knaller
en opgewekt, daarin tegen.

Je was al zo vrolijk en frivool
toen ik je voor het eerste zag
lopen bij ons op school.
Het mooiste aan jou is je lach.

Maar ook die lange haren
en die schittering in je ogen.
Ik zou uren naar je kunnen staren
en dat is niet eens gelogen.

Dat doe ik dan ook wel eens gauw.
Er zitten nog wel eens mensen voor,
maar dan kijk ik toch naar jou,
stiekem, tussen alle mensen door.

Omringt van lessen, p-taken en boeken
heb ik op school toch altijd het verlangen
om jou te gaan opzoeken
om een glimp van je op te vangen.

Vaak ben je gelukkig wel dichtbij.
Je bent een leuk meisje met een leuk gezichtje.
Als ik je zie dan word ik weer helemaal blij
en daarom voor jou dit gedichtje.

Als je weet dat ik jou bedoel
en je weet wie ik mag zijn.
En misschien begrijp je wat ik voel,
dan geef je mij hopelijk een sein.

4x11

4x11= 44 ontwikkelingen.

Met elk gedicht zet ik stappen.
Sommige gedichten hevige belevingen
anderen zijn weer flauwe grappen.
Elk gedicht is een manier van expressie.
Voor mij is het een vorm
van een zelf-therapie sessie.
Eerst was er de stilte voor de storm
maar nu ben ik gaan knallen.
Daarom mag ik niet klagen.
Want waar ik eerst lang aan het vallen
was, word ik nu weer gedragen.
Ik wil je meenemen terug in de tijd,
dan gaan we samen sterren kijken.
Dan zie we al de droevigheid
van alle acteurs die nep blijken.

Lees je dit voor het eerst
dan zal dit wel wat gek wezen.
Maar voor de genialiteit die het beheerst
moet je eerst ook de rest gaan lezen.
Dan snap je wel de verwijzingen hier.
Dus neem lekker de tijd voor jezelf
en geniet met plezier
van 4x11.

Het Mocht Niet Zo Zijn

De familie dankt dat ik er ben

vandaag bij de begrafenis.
Vreemd dat iemand die ik niet ken,
ik nu toch zo ontzettend veel mis.

Je kist is gesloten en dicht.
Ik zie je op een foto naast de kist.
De restanten zijn geen gezicht.
Je lot al zo snel beslist.

Ik geef je foto een kleine zoen
en leg een roosje bij je neer.
Door dit gebaar te doen
bewijs ik jou mijn laatste eer.

We moeten ons erbij neerleggen
dat niemand dit had verwacht,
dat is ook wat de sprekers zeggen.
Hopelijk rust je nu zacht.

Daarna gaan we te voet.
We verlaten nu de kerk
en lopen in een lange stoet.
Nog steeds houd ik me sterk.

Stiekem laat ik een traan,
zichtbaar maar klein,
als ik je de grond in zie gaan.
Het mocht niet zo zijn...

Ware Liefde

Elke dag kom je bij mij.

Wat moest ik ook zonder jou?
Voor jou maak ik tijd vrij,
gewoon, omdat ik van je hou.

Je bent er voor mij altijd daar
in tijden van vreugde en tijden van pijn.
Je herkent bij mij ieder gebaar.
Je bent er voor problemen groot en klein.

Je weet altijd precies wat je moet zeggen.
Ieder woord die je zegt is er één die me raakt.
Je weet de vinger op de zere wond te leggen
alsof je hetzelfde allemaal hebt meegemaakt.

De gevoelens van ‘nee dank je’ naar ‘graag.’
De tempowisselingen van snel naar traag.
De betekenis van scherp naar vaag.
De tonen van hoog naar laag.

Zetten mij emoties het op een loop
en maak ik mezelf weer eens ziek,
dan geef jij me altijd weer hoop.
Ik kan geen dag meer zonder muziek.

De Schommel (Herschreven Versie)

In de speeltuin mag ik graag spelen.

Mijn moeder die neemt me mee
en net als bij velen
zijn we met z’n twee.

Eerst ga ik van de glijbaan en op de wipwap,
maar nu zie ik de schommel helemaal vrij.
Snel zet ik het op een lopen en ik ga rap
zitten en de schommel is helemaal van mij.

Ik vraag of mam wil duwen en doe mijn ogen dicht.
Ze duwt me met het grootste plezier.
Ik voel me zo ontzettend licht
en ik verdwijn weg van het hier.

Dan is het de schijn die mij bedriegt.
Mijn gedachtes hebben mij bedrogen.
Ik ben helemaal geen vogel die vliegt
dus open ik weer mijn ogen.

Ik ben daar waar niemand bij me is.
Op een plek waar niks goeds mij lijkt gezind.
Ik lig koud en alleen in de duisternis
en ik ben niet langer meer dat kleine kind.

Mijn moeder ben ik inmiddels helaas kwijt.
Liggend op mijn kamertje tussen de rommel
is dat nu eenmaal de keiharde realiteit.
Maar nog vaak denk ik terug aan de schommel.

Origineel Gedicht

Lach (Herschreven Versie)

Of ik me nu goed of slecht voel van binnen,

zonder mijn lach kan ik niets beginnen.
Mensen voor de gek houden is al jaren gelukt
door de simpele schijn die iedereen bedriegt.
Mijn lach is gewoon een vals product
dat iedereen met groot gemak voorliegt.

Ik tover een lach op mijn gezicht.
Mijn lippen, ze worden groot.
Mijn tanden, ze worden ontbloot.
Niemand vraagt zich af wat eracht ligt.

Ik houd door deze lach die ik aan mensen geef
de controle over het wereldje waarin ik leef.
Het is deze zelfde lach die toon ik altijd.
Het is deze zelfde lach die doet soms pijn.
Het is deze zelfde lach die wil ik nooit meer kwijt.
Het is deze zelfde lach waardoor ik mezelf kan zijn.

Ik tover een lach op mijn gezicht.
Mijn lippen, ze worden groot.
Mijn tanden, ze worden ontbloot.
Niemand vraagt zich af wat eracht ligt.

Mijn duivelse demonen zal ik wel verslaan.
Alle pijn en verdriet, ik kan het wel aan.
Maar als mijn vechtlust ooit verslijt,
je ziet dat mijn lach verdwijnt
en ik verlies deze eeuwige strijd.
Dan hoop ik dat jij voor me verschijnt!

Origineel Gedicht