Zwanen (Herschreven Versie)

Laatst bleef ik bij een herinnering staan.

Ik moest ineens denken aan wat je zei
bij het zien van een mooie witte zwaan.
Die woorden blijven mij altijd bij.

Je zei bij elke zwaan met groot plezier
een feit dat wij, mensen, niet kunnen beamen:
‘’Weet je, de zwaan is mijn moeders favoriete dier,
want zwanen die blijven voor altijd bij elkaar samen.’’

Maar nu ben ik zoekende naar een vrouw,
want je liet me alleen achter en in de steek.
Toendertijd was ik dan wel samen met jou,
maar wij hadden niets wat op zwanenliefde leek.

Je zei bij elke zwaan met groot plezier
een feit dat wij, mensen, niet kunnen beamen:
‘’Weet je, de zwaan is mijn moeders favoriete dier,
want zwanen die blijven voor altijd bij elkaar samen.’’

Mensen kunnen niet voor altijd samen zijn.
Wij willen graag veel verdriet en veel tranen.
We houden daarvoor teveel van de pijn.
Wij zijn mensen, helaas geen zwanen.

Origineel Gedicht

Lege Woorden (Herschreven Versie)

Ze zeggen oude liefde roest niet.

Dat geldt ook voor liefde van toen
die nu nog binnenin me zit als oud verdriet.
De liefde die begon met die eerste zoen.
Met blozende wangetjes en rooie oortjes.
In mijn hart deed je een vuur opsteken
door al die mooie zoete woordjes
die uiteindelijk leeg te zijn gebleken.

Ik had het nog niet in de gaten
of het spel was over en je stopte ermee.
Ik werd helemaal alleen achtergelaten,
maar multiplayer kan niet zonder speler twee.

Gebroken, aangeslagen en voorgelogen,
omdat ik dacht dat je het menen zou.
Eenzaam, aangetast en bedrogen.
‘’Ik beloof dat ik voor altijd houden zal van jou.’’
De woorden steken nu in mijn hart.
Al die valse beloften, al die vuile woorden.
Het is de waarheid en die is nu hard
bezig om mijn dromen te vermoorden.

Dat oude verdriet
dat doet zoveel pijn,
dat roest nu niet
omdat je niet eerlijk kon zijn.
Want ik dacht dat je het menen zou:
‘’Ik beloof dat ik voor altijd houden zal van jou.’’

Origineel Gedicht

Welkom In Het Huis Van God

Noem het een generatiekloof,

al die studenten
zonder geloof.
Je kunt het niet verzinnen
of één voor één
willen ze de kerk binnen.

Het lijkt wel een complot
om toetsen te maken
in het huis van God.
De meerkeuze onze doop.
Allemaal zijn we zoekend
naar een sprankje van hoop.

Welkom in het huis van God.
Komt u binnen,
de deur zit nooit op slot.

Onze allerlaatste zet
is de handen in elkaar
voor een schietgebed.
We overdenken onze zonden nog eenmaal.
Dan begint de leraar te prediken
en volgt er absolute stilte in de zaal.

Maar is het geen idee
om de volgende toetsen
te maken in een moskee.
Dat bedoel ik niet gemeen of stom,
maar het zijn van (mo)slim
klinkt altijd beter dan (christen)dom.

Welkom in het huis van God.
Komt u binnen,
de deur zit nooit op slot.

Speciaal Voor Jou

Een kort gedichtje

speciaal voor jou,
omdat ik van je hou.
Het maakt mij niks uit.
Een man of een vrouw
of de kleur van je huid.
Ik hou van jou
omdat je dit nu leest.
De mens is al zo druk
maar jij verdoet je tijd
aan mijn geschreven stuk.
Dus is deze speciaal voor jou!
Ik grijp deze kans snel
om te zeggen
dankjewel!

Draag Mij

De rimpels op Uw handen

ze zijn al oud.
De warmte van Uw handen
nog zo vertrouwd.

Draag mij
zoals U mij droeg,
toen ik sliep,
van ’s avonds laat tot ’s ochtends vroeg.

U was er altijd daar
en fluisterde zacht.
U was er altijd daar
midden in de nacht.

Spreek tegen mij
zoals U ook sprak,
toen ik sliep,
fluisterende woorden voor mijn gemak.

Steek Uw sterke armen uit
en red mij van de lange val.
Steek Uw sterke armen uit
opdat ik niet weer vallen zal.

Vang mij
en draagt U mij
zoals U mij ook droeg,
toen ik sliep,
van ’s avonds laat tot ’s ochtends vroeg.

Stilte Voor De Storm

Je bent zo rustig.

Je bent zo stil.
We horen je nooit.
Je geeft geen gil.

Zeg ons wie je bent,
waar kom je toch vandaan?
Wil je ons niet horen
of kan je ons niet verstaan?

Ik ga door.
De stilte voor de storm,
ik leef ervoor.
Ik ga knallen!

Ik ben zo rustig.
Ik ben zo stil.
Ze horen me nooit.
Ik geef geen gil.

Ik ben gewoon mijzelf,
geboren uit mijn eigen verdriet.
Ik versta jullie wel,
maar ik antwoord jullie niet.

Ik ga door.
De stilte voor de storm,
ik leef ervoor.
Ik ga knallen!

Sterren Kijken

Weet je nog dat we naar de sterren keken?

We lagen op een bankje tegen elkaar aan
en al die schitterende sterren leken
enkel en alleen voor ons te bestaan.

Onze vlam van liefde zou er altijd zijn,
zo hadden wij elkaar plechtig beloofd.
Toch werd deze vlam uiteindelijk erg klein
tot hij net als de sterren inmiddels is uitgedoofd.

Het gaat me niet om het wat en hoe,
dat laten we rusten in het verleden.
En het doet er niet meer aan toe.
Ik richt me weer op het heden.

Je maakt nieuwe herinneringen terwijl je oude vergeet
met iemand die leuker is gebleken.
Alleen vraag ik me soms wel eens af: Weet
je nog dat we samen naar de sterren keken?